KOBIETY BEZ MĘŻCZYZN Shahrnush Parsipur – dziewiętnaste spotkanie Mokotowskiego DKK | 8.11

Kobiety bez MezczyznNa dziewiętnastym spotkaniu Mokotowskiego DKK będziemy rozmawiać o książce irańskiej pisarki Shahrnush Parsipur Kobiety bez mężczyzn. Spotykamy się w sobotę 8 listopada o godz. 10.00, Centrum Łowicka (ul. Łowicka 21, sala 24).

>> wydarzenie na FB

W tej chwili mamy do wypożyczenia jeden egzemplarz książki, ale ponieważ jest ona naprawdę cienka (144 str.) zapewne jeszcze kilka do nas wróci. Osoby zainteresowane wypożyczeniem prosimy o kontakt mailowy: mokotowskidkk@gmail.com

_______________

O KSIĄŻCE

Shahrnush Parsipur, Kobiety bez mężczyzn
przeł. Alicja Farhadi

Kobiety bez mężczyzn (oryg. Zanan-e bedun-e mardan) to opowieść o pięciu irańskich kobietach. Znajdziemy wśród nich m.in. młodą nauczycielkę, gospodynię domową w średnim wieku i prostytutkę. Różni je wszystko – wiek, pochodzenie, status społeczny, łączy natomiast pragnienie wolności i realizacji własnych marzeń. Losy bohaterek krzyżują się pewnego dnia w ogrodzie na przedmieściach Teheranu.

Książka Parsipur to historia kobiet, które wyzwalają się z ciasnych więzów rodziny i społeczeństwa, a także sugestywna metafora życia i sytuacji kobiet we współczesnym Iranie. Tytuł utworu jest wyraźnym nawiązaniem do opowiadań Ernesta Hemingwaya Mężczyźni bez kobiet.

Książka ukazała się po raz pierwszy w 1990 roku. Jej wydanie kosztowało autorkę utratę wolności. Cały nakład został wyprzedany w niecałe dwa tygodnie, ale dodruk książki został wstrzymany przez rząd Iranu. Kontrowersyjna treść powieści stała się powodem procesu i aresztowania autorki, która dziś mieszka na emigracji w USA. Książka doczekała się kilku wydań w Stanach Zjednoczonych i w Europie, a w 2009 została przeniesiona na ekran przez znaną irańską artystkę, Shirin Neshat.

_______________

O AUTORCE

Shahrnush Parsipur (ur. 17 lutego 1946 roku w Teheranie) – irańska pisarka urodzona i wychowana w Teheranie. W 1973 roku ukończyła socjologię na Uniwersytecie w Teheranie. Karierę literacką zaczęła w wieku 16 lat, pisząc krótkie opowiadania i artykuły. Jej pierwszą książką była wydana w 1969 roku Tupak-e qermez (Czerwona kulka). W 1976 roku wydana została powieść Sag va Zememstaneh Boland (Pies i długa zima). W tym czasie pracowała w państwowej Telewizji Irańskiej. W akcie protestu przeciwko brutalnym torturom i egzekucji dokonanej na dwóch dziennikarzach przez SAVAK – irańską tajną policje polityczną, odeszła z pracy. Została aresztowana i spędziła w więzieniu kilka miesięcy. Po opuszczeniu aresztu wyjechała do Francji i na Sorbonie studiowała filozofię i język chiński. W Paryżu w 1977 roku napisała kolejną powieść – Majerahayeh Sadeh va Kuchake Ruheh Derakht (Proste i małe przygody Ducha Drzew).

Z powodu rewolucji w Iranie w 1979 roku nie mogła kontynuować swoich studiów we Francji i musiała wrócić do rodzinnego kraju, gdzie wkrótce została ponownie aresztowana. W więzieniu spędziła łącznie cztery lata i siedem miesięcy. Po wyjściu na wolność napisała powieść Touba va Maanayeh Shab (Tuba i znaczenie nocy), która przyniosła jej największą popularność i została przetłumaczona na kilka języków.

W roku 1990 ukazała się jej ukończona dwadzieścia lat wcześniej książka Zanan Bedun-e Mardan (Kobiety bez mężczyzn). Z powodu kontrowersyjnych dla Irańczyków tematów poruszanych przez Parsipur – między innymi zagadnienia dziewictwa – pisarka po raz kolejny trafiła do więzienia, a książka znalazła się na czarnej liście. Pomimo to powieść przedostała się na Zachód i ukazała się do tej pory w siedmiu krajach, m.in. we Francji, Hiszpanii, Anglii, Szwecji, Holandii, Indiach. W 1992 roku Parsipur została zaproszona na tournée po Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie. Kiedy wróciła do Iranu, okazało się, że wszystkie jej książki znalazły się na liście zakazanych publikacji, dlatego zdecydowała się emigrować do USA. Została tam odznaczona nagrodą Hilmat Hammeta.

W Stanach opublikowała swoje wspomnienia więzienne oraz dalsze powieści i opowiadania, w tym pierwszą i jedyną w historii literatury irańskiej powieść science fiction – Shiva.

_______________

Przypominamy, że spotkanie klubu ma charakter otwarty i że łączymy je ze śniadaniem – zachęcamy do przynoszenia różnych dobrych rzeczy do chleba, szczególnie wegańskich i bezglutenowych past. Świetnie sprawdzają się też ciasta i owoce 🙂

Na koniec każdego spotkania ok. 20 minut przeznaczamy na polecanie sobie różnych wartych przeczytania książek – weźcie na najbliższe spotkanie książkę, która ostatnio zrobiła na was duże wrażenie, i opowiedzcie o niej innym. Możecie też ostrzec przed tym, co warto omijać. Listę książek polecanych (i odradzanych) publikujemy na naszym blogu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s